مقدمهء مصحح اول كسى كه ما را بوجود اين كتاب نفيس آگاه كرد ، فاضل محترم آقاى ميرزا عبد العظيم خان گرگانى بود كه در چند سال پيش ازين قسمتى از اشعار محمّد وصيف را بعنوان قديمترين شعر فارسى در يكى از مجلات طهران منتشر ساخت . مأخذ مشار اليه پاورقى روزنامهء ايران قديم ( از شماره 474 تا 564 مورخهء 1299 - 1302 هجرى مطابق 1881 - 1885 ميلادى ) بود كه متأسفانه وجود آن سلسله روزنامه بسى ناياب و در تمام پايتخت از يك الى دو دوره زيادتر بدست نمىآمد . از آن پس مطالعهء اين كتاب از روى همان مأخذ چاپى مطمح نظر فضلا قرار گرفت و مقالات چند در مطبوعات داخل و خارج ايران از آن كتاب انتشار پذيرفت . در سنهء هزار و سيصد و چهار شمسى مشتى كتاب براى خريدارى به اين جانب عرضه شد و در آن ميان نسخه‌اى قديمى از اين كتاب به نظر رسيد و پس از ديدن آن نسخه معلوم و مشخص شد كه مأخذ روزنامهء ايران همين نسخه بوده است لا غير - چه گذشته از آنكه در همهء كتابخانهاى طهران تا جائى كه احتمال مىرفت تجسّس به عمل آمده و اثرى از نسخهء قديمى ديگرى بدست نيامد و هر چه بود همه از پاورقى ايران نقل شده بود ، خود پاورقى ايران هم منقول ازين نسخه به نظر آمد ، زيرا در چند صفحه از اين نسخه ( كه در حواشى اشاره شده ) خوانندهء جاهلى بمناسبت متن كتاب اشعارى سست و غلط ساخته و در حواشى كتاب نوشته و از آنجا كه تصرف در اموال غير عادت برخى مردمست آن اشعار خام را با علامت و رادّه‌اى بمتن ملحق ساخته است ، و كسى كه آن كتاب را براى چاپ در پاورقى روزنامه جانويسى مىكرده ملتفت اين معنى نشده و آن شعرها را در متن نوشته و همانطور هم در پاورقى چاپ شده است ! و حتى فضلائى كه همانقسمتها را براى مجلات نقل مىكرده اند ، چون آن شعرها را در متن چاپى يافته اند بسستى و خامى شعر متوجه نشده و نبايستى هم ميشدند و عينا در مقالات نقل نموده اند .